Waarom de In Memoriam van de Oscars 2026 je hart én je slaapschema kan breken

Het is weer die tijd van het jaar. De tijd waarop we allemaal doen alsof we elke obscure Mongoolse documentaire hebben gezien die is genomineerd voor Beste Geluidsmixing, terwijl we stiekem onze gok-apps checken. Maar achter de glitter, de geleende diamanten en de onvermijdelijke ongemakkelijke grappen van de presentator, is er één segment dat altijd de zaal tot stilstand brengt. Het In Memoriam-eerbetoon is het emotionele ankerpunt van de Academy Awards, en volgens de laatste geruchten uit Hollywood belooft de editie van 2026 een bijzonder zware te worden.

Een Jaar van het Verliezen van Giganten

Laten we eerlijk zijn. Sommige jaren voelt het In Memoriam-segment aan als een snelle namenlijst van mensen die je vaag herkent van die ene BBC Two-herhaling om twee uur 's nachts. Dit jaar is anders. De namen die naar verwachting over het scherm zullen gaan lezen als een geschiedenis van de moderne cinema zelf. We nemen afscheid van absolute titanen, waaronder Robert Redford, Diane Keaton en de legendarische Robert Duvall. Dit zijn niet zomaar acteurs. Het zijn de mensen die hebben bepaald wat het betekende om een filmster te zijn, voordat die term werd uitgehold door influencers en realitytvdeelnemers.

Robert Redford alleen al is een enorm verlies voor de industrie. Van de ruige charme van Butch Cassidy and the Sundance Kid tot zijn onvermoeibare werk met het Sundance Film Festival: hij was de zeldzame ster die daadwerkelijk meer gaf om het vak dan om het salaris. Dan heb je nog Diane Keaton, de vrouw die vesten en bolhoeden tot het toppunt van chic maakte en ons een van de meest genuanceerde vertolkingen in de geschiedenis gaf in Annie Hall. Het verlies van deze figuren voelt als het definitief sluiten van een heel specifiek, heel gouden hoofdstuk van de Hollywoodgeschiedenis.

De Britse Connectie en Komedieroyalty

Vanuit Brits perspectief is de opname van Terence Stamp bijzonder aangrijpend. Stamp was het gezicht van de Swinging Sixties, een man die een zekere staalhard Londense coolheid naar het witte doek bracht die maar weinigen ooit hebben weten na te doen. Of hij nu een schurk speelde in een superheldenfilm of een spookachtige hoofdrol in een arthuisfilm, hij was altijd onmiskenbaar van ons. Zijn aanwezigheid in het eerbetoon zal een moment van oprechte trots en verdriet zijn voor filmliefhebbers aan deze kant van de Noordzee.

Dan is er nog Catherine O'Hara. Voor velen van ons was zij het excentrieke hart van Schitt's Creek, maar haar carrière omspande decennia van briljante, vreemde en prachtige komedie. Van Beetlejuice tot haar iconische rollen in de mockumentaires van Christopher Guest: ze was een herinnering eraan dat je geen traditionele hoofdrolspeelster hoeft te zijn om de meest memorabele persoon in de kamer te zijn. Haar afwezigheid laat een enorm, Moira Rose-vormig gat achter in de entertainmentwereld.

Het Schokkende Verlies van Rob Reiner

Het meest hartverscheurende deel van de ceremonie dit jaar zal waarschijnlijk het speciale eerbetoon aan Rob Reiner zijn. Het nieuws van zijn overlijden, samen met dat van zijn vrouw Michele Singer Reiner, was een echte schok. Reiner was de man achter de camera bij enkele van de meest geciteerde films die er bestaan. Als je ooit "as you wish" hebt gezegd of de drang hebt gevoeld om een versterker tot elf op te draaien, heb je Rob Reiner daarvoor te danken.

Presentator Conan O'Brien heeft al laten weten dat dit een krachtig, centraal onderdeel van de uitzending zal zijn. Reiner maakte niet zomaar films. Hij maakte culturele mijlpalen. The Princess Bride is voor sommigen zo goed als een religie, en This Is Spinal Tap blijft het definitieve woord over de absurditeit van rock-'n-roll. Het verlies van een regisseur die zowel gevoel als humor zo perfect begreep, is een klap die de Academy duidelijk serieus neemt.

Productiewijzigingen en het Applausprobleem

Producenten Raj Kapoor en Katy Mullan hebben bevestigd dat het segment dit jaar langer dan gebruikelijk zal zijn. Dat is een riskante zet. We hebben allemaal die jaren gezien waarop het segment aansleept, of erger nog, een smakeloze populariteitswedstrijd wordt waarbij het publiek harder juicht voor de grote sterren dan voor de technische crew. Het is altijd een beetje treurig wanneer een legendarische cameraman slechts een beleefde handjes krijgt, terwijl een hartendief een staande ovatie ontvangt. Toch heeft Mullan aangegeven dat ze dit eerbetoon echt ontroerend en eerlijk wil maken. In een tijdperk waarin we alles in clips van tien seconden consumeren, voelt het geven van een paar extra minuten aan deze iconen als het absolute minimum.

Is het de Moeite Waard om voor op te Blijven?

Voor ons in het VK zijn de Oscars altijd een uithoudings­test. Is het de moeite waard, die drie koppen sterke thee en de onvermijdelijke maandagochtendwaas? Gezien het kaliber van de mensen die dit jaar worden geëerd, is het antwoord waarschijnlijk ja. In een wereld van wegwerpcontent en door AI gegenereerde scripts is het belangrijk om even stil te staan bij echte, menselijke nalatenschappen. Zelfs als je met slapende ogen om vier uur 's ochtends kijkt, zijn dit de namen die ons eraan herinneren waarom we in de eerste plaats verliefd werden op de bioscoop.

Het Verdict

Het In Memoriam-segment van 2026 zal waarschijnlijk het meest besproken onderdeel van de avond zijn. Het is een sterrenbezet afscheid dat ons eraan herinnert hoezeer het filmlandschap verandert. Hoewel de Academy het vaak bij het verkeerde eind heeft (ik begin niet over de onterechte passeringen), gaan ze gewoonlijk met een behoorlijke mate van gratie om met de eerbetonen. Verwacht tranen, verwacht een paar overdreven dramatische muzikale accenten, en verwacht je heel, heel oud te voelen als je beseft hoeveel legendes we dit jaar gedag hebben gezegd.

Lees het originele artikel op bron.