Przemówienie Trumpa z okazji Dnia Matki wykoleja się: Granice, Biden i ataki na łodzie w centrum uwagi

Można by pomyśleć, że luncheon z okazji Dnia Matki to spokojna uroczystość. Herbata, hołdy, może jakąś sentymentalna anegdota o kobiecie, która wychowała mówcę. Zamiast tego, gdy prezydent Donald Trump pojawił się w świeżo wyłożonym brukowanym Ogrodzie Różanym w piątek 8 maja 2026 roku, uczestnicy otrzymali coś zupełnie innego: meandryczny monolog, który ledwo zdążył wspomnieć o mamach, nim skręcił ku otwartym granicom, Joe Bidenowi i argumentom za egzekucją przemytników narkotyków.

Luncheon, który zapomniał o własnym temacie

Wydarzenie miało uhonorować matki Złotej Gwiazdy i tzw. matki-anioły, kobiety, które straciły dzieci w służbie wojskowej lub, jak to ujmuje Trump, w wyniku przestępstw popełnionych przez nielegalnych imigrantów. Wśród uczestniczek znalazły się Alicia Lopez, matka kaprala piechoty morskiej Huntera Lopeza, jednego z 13 amerykańskich żołnierzy zabitych w zamachu w bramie Abbey Gate w Kabulu 26 sierpnia 2021 roku, oraz Anna Zarutska, której 23-letnia córka Iryna, ukraińska uchodźczyni, została zamordowana w Charlotte w Północnej Karolinie w sierpniu 2025 roku.

To była, mierząc jakąkolwiek miarą, poważna lista gości. Przemówienie prezydenta było jednak mniej hołdem, a bardziej wycieczką przez jego największe hity.

Ogród Różany, teraz z dodatkowym betonem

Sama sceneria wzbudziła zdziwienie. Ogród Różany został przeprojektowany za administracji Kennedy'ego w latach 1961-62, projekt ściśle związany z Jackie Kennedy i uważany za swego rodzaju narodowe dziedzictwo. W 2025 roku Trump kazał wylać trawnik betonem i zastąpić go kamiennym patio. Krytycy nazwali to niepotrzebnym betonowaniem historii. Zwolennicy nazwali to praktycznym rozwiązaniem. Tak czy inaczej, trawy już nie ma, a nowa nawierzchnia stała się sceną dla piątkowego swobodnego przemówienia.

Jeśli liczyliście na kilka ciepłych słów o macierzyństwie i szybkie zakończenie, to trafiliście na złe patio.

Otwarte granice, Biden i znajomy refren

Trump poświęcił znaczną część swojego czasu na atakowanie poprzednika za jego politykę imigracyjną, powtarzając twierdzenie, które wygłaszał już wielokrotnie: że kraje takie jak Demokratyczna Republika Konga opróżniały swoje więzienia i wysyłały skazańców na południową granicę USA za rządów Bidena. Nie istnieje żaden wiarygodny dowód na poparcie tej tezy. Associated Press, Reuters i FactCheck.org przeanalizowały to twierdzenie i uznały je za bezpodstawne. Mimo to pozostaje stałym elementem jego przemówień przedwyborczych.

Trump powrócił również do tematu Afganistanu, obwiniając Bidena za chaotyczne wycofanie wojsk w 2021 roku. Warto odnotować: ramy tego wycofania, porozumienie z Dohy, wynegocjował własny zespół Trumpa w lutym 2020 roku. Realizacja pod rządami Bidena była niezaprzeczalnie katastrofalna, ale harmonogram był dwupartyjnym dziedzictwem, a nie pomysłem Bidena.

Egzekucje przemytników narkotyków? Tak, naprawdę

Być może najbardziej uderzającą dygresją było entuzjastyczne mówienie Trumpa o egzekucjach przemytników narkotyków. Wskazał na wojskowe ataki swojej administracji na domniemane statki z narkotykami na Karaibach i wschodnio-wschodnim Pacyfiku jako dowód na skuteczność tej polityki. Według doniesień na temat Operacji Southern Spear, do końca marca 2026 roku w około 47 atakach na 48 domniemanych łodzi z narkotykami zginęło co najmniej 163 osoby.

Trump twierdził podczas odprawy 29 stycznia, że ilość narkotyków dostających się do USA drogą morską spadła o 97 procent. Liczba ta została powszechnie zakwestionowana. Doniesienia The Intercept, powołujące się na urzędników zaznajomionych z operacjami, wskazywały, że atakowane jednostki w rzeczywistości nie przewoziły fentanylu. Zdecydowana większość fentanylu trafiającego do USA dociera drogą lądową z Meksyku, co jest faktem potwierdzonym zarówno przez DEA, jak i niezależnych badaczy. Wysadzanie łodzi na Karaibach nie wpływa w żaden znaczący sposób na ten łańcuch dostaw.

Eksperci ONZ ds. praw człowieka, w tym Wysoki Komisarz Volker Turk, scharakteryzowali ataki jako potencjalne pozasądowe zabójstwa. To poważny zarzut, który Biały Dom jak dotąd zbywał wzruszeniem ramion.

Dlaczego to ma znaczenie dla brytyjskich czytelników

Kuszące jest, patrząc z tej strony Atlantyku, traktowanie tych przemówień jako amerykańskiego teatru politycznego i przejście do porządku dziennego. Byłby to błąd.

Brytyjscy czytelnicy powinni się tym przejąć z trzech powodów. Po pierwsze, amerykańska polityka narkotykowa kształtuje globalne egzekwowanie prawa dotyczącego narkotyków, a prawny precedens wojskowych ataków na podejrzanych przemytników, bez procesu, dowodów sądowych czy międzynarodowego nadzoru, to coś, co nie pozostaje ograniczone do jednego oceanu. Po drugie, retoryka imigracyjna po obu stronach Atlantyku ma tendencję do odbijania się echem. Przekazy urodzone w Mar-a-Lago mają zwyczaj pojawiania się w Westminsterze w ciągu kilku miesięcy. Po trzecie, wiarygodność amerykańskich twierdzeń faktycznych wpływa na decyzje polityczne Wielkiej Brytanii, od wymiany informacji wywiadowczych po współpracę obronną.

Gdy prezydent stoi w zabetonowanym Ogrodzie Różanym i mówi pogrążonym w żałobie matkom, że łodzie nie przywożą już fentanylu, podczas gdy urzędnicy prywatnie przyznają, że łodzie w ogóle go nie przewoziły, ma to implikacje dalece wykraczające poza Waszyngton.

Matki w tłumie

W tym wszystkim nieco zgubiły się kobiety, które wydarzenie miało uhonorować. Ich żal jest prawdziwy. Hunter Lopez zginął przy bramie Abbey Gate. Iryna Zarutska została zamordowana w Charlotte. Ich matki dźwigają ciężar, którego żadne przemówienie polityczne nie jest w stanie zrównoważyć.

Decyzja o oprawowaniu ich straty w przemówienie w stylu kampanijnym o granicach i egzekucjach jest wyborem. To, czy godnie traktuje ich historie, czy też je instrumentalizuje, to pytanie, na które czytelnicy mogą odpowiedzieć sobie sami. Wymowa tej sytuacji jest jednak kłopotliwa: luncheon z okazji Dnia Matki, który zamienił się w wiec polityczny, przypomina trochę zaproszenie gości na wesele i wygłoszenie prelekcji w stylu TED o reformie podatkowej.

Werdykt

Jeśli oczekiwaliście szczerego hołdu, to nie to tutaj zobaczyliście. Jeśli oczekiwaliście zapowiedzi przekazu administracji na rok 2026, to była całkiem pożyteczna demonstracja. Trump zasygnalizował, że imigracja, dorobek Bidena i agresywne działania przeciwnarkotykowe pozostają jego głównymi tematami i że nie zamierza łagodzić żadnego z nich, bez względu na okazję.

Brooke Rollins, sekretarz rolnictwa, podobno znalazła się wśród obecnych. Czy dostała kartkę z życzeniami z okazji Dnia Matki z tego popołudnia, nie wiadomo. To, co dostała, podobnie jak wszyscy inni, to przypomnienie, że przy tym prezydencie nie istnieje coś takiego jak przemówienie odbiegające od tematu. Każde przyjęcie ogrodowe to wiec kampanijny, każdy hołd to punkt do rozmów, a każdy trawnik w końcu staje się patio.

Przeczytaj oryginalny artykuł na stronie zrodla.