Starmer mówi posłom, żeby porzucili złudzenia: wojna z Iranem nie skończy się szybko

Twarde zderzenie z rzeczywistością od premiera

Jeśli liczyłeś, że konflikt z Iranem zgrabnie się zakończy przed latem, Keir Starmer ma dla ciebie wiadomość: przestań się łudzić.

Stając przed Komisją Łącznikową 23 marca 2026 roku, premier ostrzegł starszych posłów przed szukaniem "fałszywego pocieszenia" w przekonaniu, że wojna szybko dobiegnie końca. Jego rada dla rządu, a pośrednio dla całego kraju, brzmiała: planujcie tak, jakby to miało się ciągnąć jeszcze długo. Niespecjalnie to pokrzepiające słowa na niedzielny wieczór.

To nie nasza wojna, mówi Starmer (ale przyglądamy się bardzo uważnie)

Starmer był w jednej kwestii jednoznaczny: "To nie jest nasza wojna i nie damy się w nią wciągnąć." Podkreślił, że jakiekolwiek zaangażowanie Wielkiej Brytanii musi mieć "podstawę prawną" -- co jest uprzejmym sposobem na powiedzenie, że nie zamierza wystawiać blankszetowego czeku na działania militarne tylko dlatego, że Waszyngton grzecznie o to prosi.

Mimo to Wielka Brytania bynajmniej nie siedzi z założonymi rękami. HMS Dragon, niszczyciel typu 45, dotarł na wschód Morza Śródziemnego. Specjaliści od obrony powietrznej zostali rozmieszczeni na Bliskim Wschodzie, a Brytyjczycy dostarczają rakiety przeciwlotnicze partnerom w Zatoce Perskiej, w tym Bahrajnowi, Kuwejtowi i Arabii Saudyjskiej. Może więc i nie jest to "nasza война", ale Wielka Brytania ma już płaszcz na sobie i stoi przy drzwiach.

Trump ogłasza pauzę, Iran pyta: "Jakie rozmowy?"

Prezydent Trump ogłosił pięciodniową przerwę w uderzeniach na irańską infrastrukturę energetyczną, powołując się na "bardzo dobre i konstruktywne" rozmowy. Rynki zareagowały wyraźną ulgą -- ceny ropy spadły z około 114 dolarów za baryłkę do mniej więcej 101 dolarów.

Jest tylko jeden drobny szkopuł: Iran kategorycznie zaprzecza, jakoby doszło do jakichkolwiek bezpośrednich rozmów. Teheran odrzucił twierdzenia Trumpa jako próbę obniżenia cen ropy i zyskania na czasie. Albo więc ktoś prowadzi bardzo produktywne rozmowy sam ze sobą, albo obraz dyplomatyczny jest znacznie bardziej mętny, niż sugeruje Biały Dom.

Starmer ujawnił, że rozmawiał z Trumpem przez telefon przez 20 minut w niedzielny wieczór, koncentrując się na ponownym otwarciu Cieśniny Ormuz -- kluczowego szlaku żeglugowego, przez który przepływa około jednej piątej światowych dostaw ropy. Iran skutecznie zablokował cieśninę od początku marca, a konsekwencje są już dotkliwie odczuwalne.

Skutki gospodarcze już tu są

Dyrektor generalny Centrica, Chris O'Shea, ostrzegł, że światowe dostawy ropy spadły o 20% w wyniku konfliktu. Kiedy około 20 milionów baryłek dziennie z globalnej produkcji wynoszącej 100 milionów utknęło za morską blokadą, matematyka mówi sama za siebie.

Cornwall Insight prognozuje średni wzrost rachunków za energię o 332 funty w Anglii, Szkocji i Walii od lipca. Starmer zapewniał, że Wielka Brytania nie ma "poważnych obaw co do dostaw energii", choć mówienie ludziom, żeby się nie martwili kosztami energii, przy jednoczesnym ogłaszaniu znacznych podwyżek, to trudna sztuka retoryczna.

Na poniedziałkowe popołudnie zaplanowano posiedzenie COBRA poświęcone szerszym środkom gospodarczym, co sugeruje, że rząd zdaje sobie sprawę, iż same uspokajające słowa nie wystarczą.

Szerszy kontekst

Konflikt rozpoczął się 28 lutego 2026 roku od amerykańsko-izraelskich uderzeń na Iran, w których zginął Najwyższy Przywódca Ali Chamenei. Iran zareagował atakami w całym regionie Zatoki Perskiej -- uderzenia dotknęły ZEA, Arabię Saudyjską, Kuwejt, Katar, Irak, Bahrajn i Oman. Irański dron uderzył w odległości zaledwie 730 metrów od brytyjskiego personelu na RAF Akrotiri na Cyprze, przez co sformułowanie "nie nasza война" brzmi nieco zbyt optymistycznie.

Przy co najmniej 200 000 brytyjskich obywateli przebywających w rejonie Zatoki Perskiej i posłach Partii Zielonych domagających się odpowiedzi w sprawie legalności zaangażowania Wielkiej Brytanii, Starmer balansuje na linie między ostrożnością a gotowością. Jego główne przesłanie do Parlamentu było jasne: miej nadzieję na najlepsze, ale nie stawiaj na to zakładów.

Przeczytaj oryginalny artykuł na stronie źródła.