Od więziennych krat do ślubnego kobierca: Mężczyzna, który zamienił wyrok dożywocia na wyrok małżeński

Jeśli uważasz, że twój związek na odległość to nie lada wyzwanie, bo partner mieszka w Słowacji, a ty w Warszawie, pomyśl przez chwilę o Peterze Sullivanie. Ten 68-latek spędził większą część czterech dekad w więzieniu o zaostrzonym rygorze za zbrodnię, której nie popełnił. Teraz, po 38 latach państwowej gościny, o którą nie prosił, mężczyzna niegdyś zwany Bestią z Birkenhead szykuje się na znacznie przyjemniejszy wyrok dożywocia: małżeństwo.

Powrót do bardzo brudnej przeszłości

Aby zrozumieć skalę tej pomyłki sądowej, musimy cofnąć się do 1986 roku. To były czasy, gdy listy przebojów zdominowały The Communards, wszyscy próbowali ułożyć kostkę Rubika, a policyjny arsenał kryminalistyczny składał się w zasadzie z lupy i optymistycznego przeczucia. W tej erze przed-cyfrowej Peter Sullivan został skazany za brutalne morderstwo 21-letniej kwiaciarki Diane Sindall w Birkenhead, Wirral.

Sprawa była tabloidowym koszmarem. Diane wracała pieszo z pracy na stacji benzynowej, gdy została zaatakowana w tym, co opisano jako gwałtowny napad. Media, w swej nieskończonej mądrości i żądzy chwytliwego nagłówka, szybko ochrzciły mordercę mianem Bestii z Birkenhead. Niestety dla Petera, system prawny uznał, że pasuje do tego profilu. Skazano go na dożywocie i nakazano zadomowić się na dłuższą metę.

Długi marsz ku wolności (i ołtarzowi)

Przeskoczmy przez prawie cztery dekady więziennego jedzenia, spacerniaków i powolnego uświadamiania sobie, że świat zewnętrzny zmienia się nie do poznania. Gdy Peter siedział za kratami, narodził się internet, rozpadł się ZSRR, a my przeżyliśmy mniej więcej pięciuset różnych premierów. Przez to wszystko jedna osoba pozostawała niezmiennie przy nim: jego wieloletnia partnerka. Jeśli istnieje nagroda za lojalność w obliczu przytłaczających przeciwności losu, zasługuje ona na złoty medal, trofeum i bardzo duży bukiet kwiatów, który nie pochodzi z miejsca zbrodni z lat 80.

Trwała przy nim przez każdą nieudaną apelację i każdą ciemną noc duszy. To rodzaj oddania, który sprawia, że większość współczesnych aplikacji randkowych wygląda jak płytna strata czasu. Podczas gdy większość ludzi dziś odrzuca kandydatów, bo ich ulubiony film jest trochę do niczego, ona pozostała wierna przez 38-letnie niesłuszne skazanie za morderstwo. To poziom zaangażowania, który zasługuje na własny dokument.

Jak nauka w końcu nadążyła za prawdą

Powód, dla którego Peter dobiera teraz kamizelkę zamiast wpatrywać się w ceglany mur, tkwi w cudach nowoczesnej technologii DNA. W 1986 roku profilowanie DNA znajdowało się w powijakach. Było naukowym odpowiednikiem próby przeprowadzenia operacji mózgu za pomocą klucza do nakrętek. Jednak wraz z upływem dekad technologia dojrzewała. W końcu stało się możliwe ponowne zbadanie dowodów z oryginalnego miejsca zdarzenia z poziomem precyzji, który po prostu nie istniał, gdy Peter został po raz pierwszy skazany.

Sąd Apelacyjny w końcu przyjrzał się nowym dowodom i stwierdził, że pierwotny wyrok był mniej więcej tak solidny jak mokra torebka papierowa. DNA nie pasowało. Bestią z Birkenhead nie był Peter Sullivan. To trzeźwiąca myśl, że bez nieustannego marszu postępu naukowego prawdopodobnie umarłby w celi, jako ofiara systemu, który bardziej interesował się zamknięciem sprawy niż znalezieniem prawdy.

Ekonomiczna rzeczywistość niesprawiedliwości

Z perspektywy brytyjskiej gospodarki takie przypadki to absolutna katastrofa. Utrzymanie kogoś w więzieniu o zaostrzonym rygorze kosztuje brytyjskiego podatnika od czterdziestu do pięćdziesięciu tysięcy funtów rocznie. Pomnóż to przez 38 lat, a wychodzi rachunek blisko 2 milionów funtów tylko za pokój i wyżywienie. Nie wliczając w to kosztów prawnych, apelacji i nieuchronnego odszkodowania, które będzie musiało nastąpić. Płacimy w istocie miliony funtów, żeby zniszczyć człowiekowi życie. Trudno nazwać to rozsądną inwestycją.

Jest też koszt osobisty. Peter stracił niemal czterdzieści lat zarobków, składek emerytalnych i ogólnej możliwości uczestniczenia w życiu gospodarczym. Trafił za kratki za czasów rządu Thatcher, a wyszedł w erze płatności zbliżeniowych i szybujących rachunków za energię. To przejście musi być nie lada szokiem. Raz martwisz się o cenę butelki mleka w 1986 roku, a w następnej chwili próbujesz zrozumieć, dlaczego bochenek chleba na zakwasie kosztuje cztery funty.

Werdykt: miłość wygrywa, ale system ponosi klęskę

Choć wiadomość o zbliżającym się ślubie jest wzruszająca, nie powinna odwracać uwagi od faktu, że brytyjski wymiar sprawiedliwości ma poważne pytania do odpowiedzenia. Ostatnio jesteśmy świadkami całej serii głośnych ułaskawień, od sprawy Andrew Malkinsona po skandal z Post Office. Wydaje się, że Korona jest zadziwiająco sprawna w wsadzaniu ludzi za kratki, ale szokująco powolna w przyznawaniu się do monumentalnych wpadek.

Dla Petera przyszłość wygląda jasno, choć trochę pracowicie. Ożenek w wieku 68 lat po prawie 40 latach w pudle to odważny krok. To świadectwo ludzkiego ducha i siły posiadania partnera, który odmawia wiary w kłamstwa państwa. Życzymy im obojgu wszystkiego najlepszego i mamy nadzieję, że tort weselny będzie znacznie lepszy od wszystkiego, co jadł między rokiem 1986 a 2024.

"Sprawiedliwość odwlekana to sprawiedliwość odmawiania, ale przynajmniej w tym przypadku miłość była wystarczająco cierpliwa, by poczekać, aż prawda dogoni rzeczywistość."

A więc wznosimy toast za Petera i jego przyszłą żonę. Niech ich największą kłótnią będzie to, kto zapomniał wyłączyć bojler, a nie kto spędził cztery dekady w kryminale. To przypomnienie, że nawet gdy system nas zawodzi, ci, którym naprawdę na nas zależy, zostają, by pomóc pozbierać kawałki.

Przeczytaj oryginalny artykuł na stronie źródłowej.