Czy strategia Net Zero Eda Milibanda zostawia nas na lodzie?

Chłodna weryfikacja rzeczywistości

Bądźmy szczerzy: obecny stan brytyjskiej polityki energetycznej przypomina próbę ogrzania wiktoriańskiej kamienicy za pomocą jednej świeczki. Minister energii Ed Miliband forsuje surową linię w kwestii Net Zero, ale w obliczu narastających napięć globalnych i rynków energetycznych, które są równie stabilne co domek z kart na wietrze, strategia ta zaczyna pękać. Nawet niektórzy z najbardziej zagorzałych ekologów zaczynają się zastanawiać, czy nie byliśmy zbyt pochopni w zakręcaniu kurków przy naszych własnych zasobach z Morza Północnego.

Dylemat Morza Północnego

Przez lata argument był prosty: musimy przejść na odnawialne źródła energii. Nikt nie sprzeciwia się czystszej przyszłości, ale transformacja musi być właśnie transformacją. Dusząc inwestycje na Morzu Północnym, w praktyce wymieniamy naszą niezależność energetyczną na poleganie na zmiennych rynkach międzynarodowych. To trochę tak, jakby sprzedać samochód, żeby zaoszczędzić na paliwie, tylko po to, by zdać sobie sprawę, że nadal musisz jakoś dojechać do pracy.

Skutki gospodarcze

Nie chodzi tylko o kwoty na naszych miesięcznych rachunkach, choć są one wystarczająco bolesne. W północno wschodniej Anglii i Szkocji narasta realny kryzys zatrudnienia. Tysiące wykwalifikowanych pracowników polega na sektorze offshore. Jeśli zlikwidujemy te miejsca pracy, zanim ekologiczne alternatywy będą gotowe na odpowiednią skalę, zostaniemy z wydrążoną gospodarką i siłą roboczą, która czuje się porzucona. To wysoka cena za ideologiczną czystość.

Dlaczego potrzebujemy pragmatycznego podejścia

Nie możemy po prostu wyczarować zniknięcia paliw kopalnych, podczas gdy świat jest od nich nadal uzależniony. Obecna strategia wydaje się mniej długoterminowym planem, a bardziej podejściem typu trzymamy kciuki. Jeśli chcemy pokonać potwora, jakim są koszty życia, musimy przyjrzeć się dostępnym narzędziom. Oznacza to utrzymanie zasilania dzięki lokalnemu gazowi, podczas gdy budujemy infrastrukturę na przyszłość.

• Bezpieczeństwo energetyczne to bezpieczeństwo narodowe.
• Lokalne miejsca pracy wspierają lokalne społeczności.
• Odnawialne źródła energii to przyszłość, ale nie są jedynym rozwiązaniem na dziś.

Potrzebujemy zrównoważonego miksu energetycznego, który nie sprawi, że będziemy drżeć z zimna we własnych domach. Czas na odrobinę więcej pragmatyzmu i odrobinę mniej idealizmu. Jeśli nadal będziemy ignorować ekonomiczną rzeczywistość naszych potrzeb energetycznych, może się okazać, że zielona transformacja kosztuje nas więcej niż tylko pieniądze.

Przeczytaj oryginalny artykuł na stronie źródło.