Trump, Starmer en het Iraanse koorddansen: kan Groot-Brittannië een escalatie echt voorkomen?
Donald Trump vraagt om Britse steun in de Golf. Kan Keir Starmer de rol van verstandige partner spelen en een groot conflict voorkomen? Een analyse.
De Special Relationship krijgt een plotselinge opfrisbeurt
Politiek is een vreemd vak, nietwaar? Het ene moment ben je de junior partner die achterin de klas zit, en het volgende moment word je gevraagd om het seminar te leiden. De nieuwste verschuiving in de geopolitieke wind komt van over de Atlantische Oceaan, waar Donald Trump blijkbaar een nogal verrassende draai heeft gemaakt wat betreft Britse hulp in de Golf. Voor Keir Starmer is dit meer dan alleen een beleefde uitnodiging voor een top; het is een echte, zij het ietwat angstaanjagende, kans om de richting van een potentieel conflict met Iran te beïnvloeden. Het lijkt erop dat de Special Relationship weer op de agenda staat, al valt nog te bezien of wij de eregast zijn of alleen de afwas staan te doen.
De Trump-factor: van koude schouder naar warme omhelzing
We kennen allemaal het spelletje met Donald Trump. Zijn buitenlandbeleid is historisch gezien een mix van America First isolationisme en plotselinge, risicovolle interventies. Aanvankelijk was het gerucht dat het VK in de kou zou blijven staan wat betreft de plannen van de nieuwe regering voor het Midden Oosten. Het narratief is echter verschoven. Door te signaleren dat hij Britse troepen (of liever gezegd, Britse scheepsrompen) betrokken wil zien bij het beteugelen van Iraanse ambities, heeft Trump Downing Street een hefboom in handen gegeven. Het is een hefboom die Starmer met uiterste voorzichtigheid moet bedienen. We praten hier niet zomaar over een beetje diplomatiek gepronk; we praten over de stabiliteit van 's werelds meest volatiele olieroute.
Waarom de Golf belangrijk is voor je portemonnee
Voordat we verstrikt raken in het hoogdravende gepraat over internationaal recht en maritieme veiligheid, laten we eens naar de Britse economie kijken. We leven momenteel in een periode waarin de prijs van een biertje en de kosten van een tank benzine genoeg zijn om een volwassen man te laten huilen. De Straat van Hormuz is 's werelds belangrijkste knelpunt voor olie. Als de zaken in Iran uit de hand lopen, zullen de gevolgen voelbaar zijn bij elk BP en Shell station van Penzance tot Perth. Voor een Britse regering die wanhopig wil bewijzen dat ze de economie kan beheren en de kosten van levensonderhoud kan verlagen, is het voorkomen van een grootschalige escalatie in de Golf niet alleen goed buitenlandbeleid; het is essentieel voor het overleven in eigen land. We kunnen ons geen nieuwe energieschok veroorloven, en Starmer weet dat.
De Royal Navy: kleiner maar nog steeds krachtig
Er is de laatste tijd veel gepraat over de staat van de Royal Navy. Ja, onze vloot is in de loop der decennia gekrompen, en ja, we hebben onze portie beschamende krantenkoppen over het onderhoud van vliegdekschepen gehad. Maar in de Golf draagt het VK nog steeds een gewicht dat groter is dan de omvang doet vermoeden. Onze expertise in het bestrijden van mijnen en maritieme veiligheid is van wereldklasse. Wanneer Trump vraagt om Britse hulp, zoekt hij niet alleen naar een vlag die naast de Stars and Stripes wappert; hij zoekt een partner die die wateren beter kent dan bijna wie dan ook. Het geeft Starmer een zetel aan tafel die hij kan gebruiken om te pleiten voor terughoudendheid, in plaats van alleen vanaf de zijlijn te juichen.
Starmers koorddans
Keir Starmer wordt vaak bekritiseerd omdat hij een beetje te veel op een verstandige advocaat lijkt, maar in dit scenario is een verstandige advocaat precies wat we nodig hebben. Zijn taak is om de rol van de volwassene in de kamer te spelen. Hoewel Washington misschien verleid wordt door een meer havikachtige benadering van Teheran, zou de rol van het VK moeten zijn om nuance aan te brengen. Wij hebben diplomatieke kanalen die de VS missen, en we hebben er een groot belang bij dat elke actie proportioneel en berekend is. Het doel is om Iraanse agressie in te dammen zonder per ongeluk het Derde Wereldoorlog te ontketenen voor het weekend. Het is een delicaat evenwicht, en Starmer zal al zijn juridische precisie nodig hebben om dit te navigeren.
De Europese context
We moeten ook rekening houden met onze buren. Terwijl we druk bezig zijn de banden met de VS aan te halen, mogen we niet vergeten dat Europa ook met ingehouden adem toekijkt. Een oorlog in Iran zou een migratiecrisis en een energiecatastrofe ontketenen die alles wat we onlangs hebben gezien in de schaduw zou stellen. Door een leidende rol te nemen in de door de VS geleide coalitie, kan Groot Brittannië fungeren als een brug tussen de voorzichtiger Europese machten en de assertievere Amerikaanse regering. Het is een kans voor het post Brexit Groot Brittannië om te laten zien dat het nog steeds een Global Britain kan zijn zonder slechts een schoothondje van het Witte Huis te zijn.
Het oordeel: een risicovolle maar noodzakelijke zet
Is dit een gevaarlijk spel? Absoluut. Betrokken raken bij Iraanse zaken is als een hartoperatie proberen uit te voeren met een voorhamer. De kans is groot dat de zaken escaleren en het VK verstrikt raakt in een conflict dat het niet kan afmaken. Het alternatief is echter misschien wel erger. Als we achteroverleunen en de VS hun gang laten gaan, verliezen we elk vermogen om hun acties te matigen. We zouden overgeleverd zijn aan beslissingen in het Oval Office zonder enige inspraak op de grond. Door in te grijpen heeft Starmer een kans om de uitkomst vorm te geven. Het is een gok, maar gezien de toestand van de wereld is het er een die we waarschijnlijk moeten wagen.
Laatste gedachten
Het VK heeft een zeldzaam stukje geopolitieke relevantie gekregen. We moeten het verstandig gebruiken. Dit gaat niet over glorie zoeken of proberen de dagen van het rijk te herbeleven; het gaat om koud, hard pragmatisme. We hebben een stabiel Midden Oosten nodig om onze economie drijvende te houden, en we hebben een verstandig VS beleid nodig om de wereld veilig te houden. Als Starmer deze kans kan gebruiken om het Westen naar een meer afgemeten aanpak te sturen, bewijst hij misschien wel dat Groot Brittannië nog steeds een vitale rol te spelen heeft op het wereldtoneel. Verwacht alleen niet dat het makkelijk wordt.
Lees het oorspronkelijke artikel op bron.
