Trump, Olie en de Kunst van de Tango: Waarom Ruwe Olie Blijft Dansen op de Maat van de President
Olieprijzen stegen van $72 naar $112 per vat na het US-Iran conflict. Maar verliezen Trumps geruststellende posts hun grip op de markt? Een scherpe analyse.
Een Vluchtige Wals om in de Gaten te Houden
Als je je ooit hebt afgevraagd wat er gebeurt wanneer de meest onvoorspelbare politicus ter wereld de meest nerveuze grondstoffenmarkt ter wereld ontmoet, is het antwoord: chaos op muziek. Sinds Amerikaanse aanvallen op Iran begonnen op 28 februari, slingeren de olieprijzen rond als een deelnemer aan Strictly die er op het feest na afloop eentje te veel op heeft. En de hoofddanser? Donald Trump.
De Cijfers Vertellen een Verhaal
Voordat de bommen begonnen te vallen, trommelde Brent-ruwe olie rustig voort op ongeveer $72 per vat. Onopvallend. Zelfs saai. Toen begonnen de aanvallen, en de vatprijs deed wat vatprijzen doen in oorlogstijd: hij raakte in paniek.
Op 19 maart raakte Brent kort de $119 per vat, omhooggestuwd door Iraanse vergeldingsaanvallen op Qatar's Ras Laffan LNG-terminal, de grootste ter wereld, samen met aanvallen op Saoedische en Koeweitse infrastructuur. Het Internationaal Energieagentschap heeft dit sindsdien de grootste bevoorradingsonderbreking in de geschiedenis van de wereldwijde oliemarkt genoemd, waarbij de stromen door de Straat van Hormuz instortten van 20 miljoen vaten per dag naar vrijwel niets.
Op vrijdag 27 maart sloot Brent op $112,57, de hoogste slotkoers sinds juli 2022. Niet bepaald geruststellend voor iedereen die een auto rijdt of, weet je, voedsel eet dat per vrachtwagen aankomt.
Trump's Verdacht Goed Getimede Aankondigingen
Hier wordt het pas echt interessant. Elke keer dat de olieprijzen richting duizelingwekkende hoogte kruipen, verschijnt Trump met een geruststellend woord. Gesprekken met Iran verlopen "heel goed", postte hij op Truth Social, en kondigde een pauze aan op aanvallen op de Iraanse energie-infrastructuur tot ten minste 6 april.
De markt ademde even uit. Daarna herinnerde hij zich iets belangrijks: Iran heeft deze gesprekken pertinent ontkend. Teheran noemde Trumps beweringen "marktmanipulatie", wat een tamelijk gewaagde beschuldiging is, maar niet geheel onredelijk. CNN publiceerde een analyse waarin het sprak van Trumps "verdacht marktgericht getimede aankondigingen over Iran." Wanneer de uitspraken van een zittend president eruitzien alsof ze zijn opgesteld met een oog op een Bloomberg-terminal, zijn vragen meer dan terecht.
Beginnen Handelaars het Door te Hebben?
Dit is het cruciale onderdeel. Vroeg in het conflict kon een geruststellende post van Trump vrijwel onmiddellijk een paar dollar van een vat afhalen. Handelaars wilden geloven. Maar het patroon lijkt te verzwakken.
Op donderdag 26 maart leden de Amerikaanse aandelenmarkten hun grootste dagelijkse daling sinds het begin van de oorlog, waarbij de S&P 500 met 1,7% daalde. En op vrijdag, ondanks Trumps optimistische geluiden over onderhandelingen, bleef de olie toch stijgen. De markt begint acties boven tweets te vertrouwen, zo lijkt het.
Goldman Sachs heeft gesuggereerd dat de hoge olieprijzen tot 2027 kunnen aanhouden. Wall Street-economen hebben de kans op een recessie aanzienlijk verhoogd. De sfeer, zoals analisten het zouden omschrijven, is niet best.
Waarom Dit Verder Gaat dan de Handelsvloer
Olie op $112 is niet zomaar een getal op een scherm. Het werkt rechtstreeks door in benzineprijzen, verwarmingsrekeningen, voedselkosten en de algemene stemming van een economie. Wanneer aanvoerroutes zoals de Straat van Hormuz effectief worden gesloten, voelen de gevolgen zich overal, van transportbedrijven tot huishoudens.
Trumps vermogen om de markt te bewegen met een sociale-mediapost was altijd al een opmerkelijk, zij het lichtelijk angstaanjagend, kenmerk van moderne markten. Maar als handelaars echt immuun beginnen te worden voor de geruststellingen, verdwijnt het veiligheidsventiel. Wat je overhoudt is een echte bevoorradingscrisis, een oorlog zonder duidelijke einddatum, en een president wiens geloofwaardigheid op dit onderwerp openlijk in twijfel wordt getrokken door het land waarmee hij beweert te onderhandelen.
De Conclusie
De tango tussen Trump en de oliemarkt was boeiend om te volgen, maar de muziek lijkt te veranderen. Wanneer zowel je danspartner als het publiek niet meer gelooft dat jij leidt, sta je gewoon alleen te strompelen op de dansvloer. Maak je klaar voor een hobbelig voorjaar.
Lees het originele artikel op bron.
