Terug naar Peking: Trump keert terug naar een China dat niet langer als eerste knippert

Bijna een decennium na zijn laatste rondgang over de rode loper door de Verboden Stad, is Donald Trump op weg naar Peking. Dezelfde president, hetzelfde showmanschap, een heel ander China.

Een Bekend Gezicht, Een Onbekende Gastheer

Toen Trump in 2017 voor het laatst voet op Chinese bodem zette, organiseerde Xi Jinping een staatsbanket in de Verboden Stad zelf, een gebaar dat geen enkele buitenlandse leider in moderne tijden had mogen ontvangen. Het was vleierij met Chinese kenmerken, en Trump genoot er volop van.

Spoel door naar zijn staatsbezoek van 13 tot 15 mei 2026, het eerste door een zittende Amerikaanse president in zo'n negen jaar, en de choreografie is verschoven. De agenda omvat naar verluidt Zhongnanhai, het lommerrijke complex waar China's topbestuurders daadwerkelijk wonen en werken. Symbolisch? Absoluut. De boodschap is: welkom terug, maar ditmaal bepalen wij de toon.

Xi Heeft Zich Stevig Gevestigd

De man aan de andere kant van de tafel is niet langer de relatief nieuwe sterke man van 2017. Xi zit nu in een ongekende derde termijn, nadat hij China's politieke spelregels heeft herschreven om zichzelf aan de top te houden. Termijnlimieten? Verdwenen. Rivalen? Een stuk stiller. Zelfvertrouwen? Torenhoog.

Een analist vertelde de BBC ronduit: Peking is aantoonbaar de machtigste concurrent waarmee Washington ooit is geconfronteerd. Niet de Sovjets, niet het keizerlijke Japan, niet eens rivalen uit de Koude Oorlog. Het China van vandaag is iets wezenlijk nieuws.

Waarom Het VK Dit Zou Moeten Weten

Britse lezers vragen zich misschien af waarom een gesprek tussen twee leiders in Peking er iets toe doet bij het ontbijt in Birmingham. Kort antwoord: alles van je volgende iPhone, je elektrische auto, je gasfactuur en de verzendkosten van je Amazon-bestelling loopt via de VS-China-relatie.

Als die twee het goed met elkaar kunnen vinden, ademen de wereldmarkten op. Als dat niet het geval is, verwacht dan tarieven, exportcontroles en een nieuwe golf van problemen in de toeleveringsketen die uiteindelijk de Britse prijzen opknaagt.

Een Handelskaart Die Zichzelf Stilletjes Heeft Hertekend

Dit is het deel dat Washington zou moeten doen pauzeren. Amerika is niet langer China's grootste afnemer. Het is niet eens de tweede. De VS is teruggevallen naar de derde plaats, achter ASEAN (het Zuid-Oost-Aziatische blok) en de Europese Unie.

Chinese export naar de VS is de afgelopen jaren met zo'n 20 procent gedaald, aldus berichtgeving van onder meer de Washington Post en CNBC. Peking is niet bij de pakken gaan neerzitten. Het diversifieerde. Het vond nieuwe afnemers. Het bouwde nieuwe routes.

Een van die routes loopt letterlijk door Chongqing, een megastad met meer dan 30 miljoen inwoners in het zuidwesten van China. Een directe goederenspoorlijn strekt zich van daar uit door Centraal-Azië tot aan Europa. Het getal dat circuleert voor de ontwikkeling ervan ligt in de buurt van vijf miljard dollar, al is dat cijfer niet gemakkelijk onafhankelijk te verifiëren.

Chongqing: De Cyberpunk-Visitekaartje

Als je ooit een uur kwijt bent geraakt op TikTok bij het zien van een metrotrein die dwars door een flatgebouw rijdt, dan heb je kennis gemaakt met het Liziba-station van Chongqing. De stad is uitgegroeid tot China's onwaarschijnlijke virale lieveling, vol neon, mist en gestapelde snelwegen die er gefotoshopt uitzien.

Gerapporteerde aantallen buitenlandse toeristen zijn royaal, met sommige cijfers die duiden op zo'n twee miljoen bezoekers recentelijk. Officiële gegevens van de Chongqing-overheid, aangehaald door de South China Morning Post, plaatsen het inkomende toerisme dichter bij 1,3 miljoen in 2024, hoewel dat nog altijd een enorme stijging van 184 procent ten opzichte van het jaar ervoor was. Hoe dan ook, de boodschap is duidelijk: China wil dat de wereld zijn paradesteden ziet, niet alleen zijn fabrieken.

De Robot in de Kamer

Terwijl Washington ruzie maakte over TikTok-verboden en immigratie, is China stilletjes uitgegroeid tot de werkplaats van de planeet op steroïden. Het heeft al meer industriële robots die in fabrieken draaien dan enig ander land, en Peking is naar verluidt van plan om in 2026 zo'n 400 miljard dollar in robotica te pompen, al moet dat kopgetal met een gezonde dosis voorzichtigheid worden behandeld totdat het behoorlijk geverifieerd is.

Het is ook, onmiskenbaar, 's werelds grootste autofabrikant. BYD, Geely, Nio en de rest zijn niet langer slechts logo's, het zijn echte bedreigingen voor Volkswagen, Ford en ja, Tesla.

Chips, Chips, Chips

Het halfgeleiderverhaal is waar de echte geopolitieke poker wordt gespeeld. In 2022 gooide de Biden-administratie de deur dicht voor de verkoop van geavanceerde chips aan China. Trump heeft dat bij zijn terugkeer iets losser gemaakt, waardoor Nvidia wat geavanceerde (hoewel niet de meest geavanceerde) chips terug op de Chinese markt kan verkopen.

Is dat een slimme onderhandelingskaart of een weggooier? Dat hangt af van wie je het vraagt. Haviken in Washington zijn nerveus. Peking, ondertussen, racet om zijn eigen chips te maken.

De Delegatie Zegt Alles

Trump vliegt niet alleen. Berichten suggereren dat Apple's Tim Cook en Tesla's Elon Musk meereizen. Dat is geen diplomatieke delegatie, dat is een gijzelaarlijst van Amerikaanse bedrijfsbelangen in China. Apple heeft nog steeds Chinese fabrieken nodig. Tesla heeft nog steeds de gigafabriek in Shanghai nodig. Beide mannen weten dat één zure persconferentie miljarden van hun aandelenkoers kan afwassen.

Het is een niet zo subtiele herinnering dat ondanks alle stoere praat over ontkoppeling, de Amerikaanse tech nog altijd hopeloos verstrengeld is met de Chinese maakindustrie.

De Achtergrond Die Niemand Wil Noemen

Deze top vindt plaats terwijl een Amerikaans-Israëlische oorlog met Iran op de achtergrond rommelt, en een broos handelsakkoord dat tijdens de ontmoeting tussen Trump en Xi in Busan in oktober 2025 werd gesmeed. De sfeer is minder huwelijksreis, meer voorzichtige detente.

En laten we Trumps Chinese bijnaam niet vergeten, Chuan Jianguo, wat ruwweg vertaalt als Trump de Natiesbouwer. De grap uit zijn eerste termijn was dat hij zo chaotisch was dat hij China per ongeluk versterkte. De online geestigen van Peking zullen nauwlettend toekijken of het vervolg hem de titel twee keer oplevert.

Wat Is Dan Het Verdict?

Trump keert terug naar een China dat rijker, zelfverzekerder en minder afhankelijk van Amerika is, geleid door een man die macht heeft geconsolideerd op een manier die geen Chinese leider heeft gedaan sinds Mao. Het bluf dat in 2017 werkte, zal in 2026 niet op dezelfde manier landen.

De echte vraag is niet of Trump Xi kan charmeren tijdens een weelderig diner. Het is of hij beseft dat de gastheer nu het menu bepaalt.

Lees het originele artikel op bron.