Het Prijskaartje Dat Niemand Wilde: Iraanse Aanvallen op Amerikaanse Bases Veroorzaken Duizelingwekkende Schade

Toen de BBC berichtte dat Iraanse aanvallen op bases die door de VS worden gebruikt 800 miljoen dollar aan schade hadden veroorzaakt, dacht je misschien dat dat al een flinke rekening was. Maar dat bedrag blijkt mogelijk nog aan de voorzichtige kant te zijn.

Wat Er Gebeurde

Na de lancering van Operatie Epic Fury op 28 februari 2026, een gezamenlijke Amerikaanse-Israëlische operatie gericht op Iran, sloeg Teheran terug met vergeldingsaanvallen in de regio. En met "in de regio" bedoelen we minstens negen landen en 17 bevestigde locaties. Dat is geen typefout. Negen landen.

Het specifieke bedrag van 800 miljoen dollar dat door de BBC werd aangehaald kon niet onafhankelijk worden geverifieerd aan de hand van de oorspronkelijke methode, maar bredere analyses suggereren dat het waarschijnlijk betrekking heeft op één enkele basis of een beperkt tijdsbestek, want het totaalplaatje is aanzienlijk kostbaarder.

Een Zeer Kostbare Boodschappenlijst

Laten we klein beginnen (relatief gezien). Het Pentagon schatte de schade aan het hoofdkwartier van de Amerikaanse 5e Vloot in Bahrein op ongeveer 200 miljoen dollar. Satellietbeelden bevestigden de vernietiging van meerdere grote gebouwen en twee satellietcommunicatieterminals ter waarde van zo'n 20 miljoen dollar. En dat was slechts één locatie.

Op de Al Udeid luchtmachtbasis in Qatar werd een AN/FPS-132 vroegwaarschuwingsradar ter waarde van 1,1 miljard dollar getroffen. Één enkel stuk apparatuur, meer waard dan de jaarlijkse loonrekening van een Premier League-club. De treffer werd bevestigd door satellietbeelden en de Qatarese overheid.

Dan zijn er nog de THAAD-raketverdedigingsradars. Het satellietonderzoek van CNN bevestigde dat AN/TPY-2-eenheden werden getroffen in Jordanië, de VAE en Saudi-Arabië. Elk heeft een prijskaartje van tussen de 500 miljoen en 800 miljoen dollar, afhankelijk van de bron. Meerdere werden vernietigd.

Elf MQ-9 Reaper-drones gingen verloren voor 30 miljoen dollar per stuk, in totaal 330 miljoen dollar. Drie F-15E Strike Eagles ter waarde van in totaal 282 miljoen dollar werden ook vernietigd, al is het vermeldenswaard dat deze verloren gingen door eigen vuur van Koeweitse luchtverdediging en niet door Iraanse aanvallen. Alle zes bemanningsleden overleefden het.

De Grotere Rekening

Open-source inlichtingenanalyse samengesteld door het Anadolu Agency schatte het verlies aan Amerikaans materieel in de eerste vier dagen op ongeveer 2 miljard dollar. Tegen de twee weken zou dat bedrag zijn opgelopen tot ongeveer 3,84 miljard dollar. Het Center for Strategic and International Studies (CSIS) plaatste hun schatting op 1,7 miljard dollar tot dag zes, met de kanttekening dat informatie nog "zeer beperkt" was en de werkelijke kosten nog hoger konden uitvallen.

Dus waar het eindbedrag ook landt, het nieuwskoptitel-bedrag van 800 miljoen dollar begint minder op het totaal te lijken en meer op een aanbetaling.

De Menselijke Tol

Materieel is vervangbaar. Mensen niet. CENTCOM bevestigde dat 13 Amerikaanse militairen zijn omgekomen: zes legerreservisten bij een droneaanval in Port Shuaiba, Koeweit, zes bemanningsleden aan boord van een KC-135 Stratotanker die neerstortte in het westen van Irak, en één extra dodelijk slachtoffer. Ongeveer 140 militairen raakten gewond, van wie acht ernstig.

Waarom Dit Ertoe Doet

Voor iedereen die defensie-uitgaven vanuit Brits perspectief volgt, is de omvang hier ontnuchterend. Het vervangen van radarinstallaties ter waarde van miljarden en het herbouwen van installaties in negen landen gaat noch snel noch goedkoop, en het komt op een moment waarop westerse defensiebudgetten al onder aanzienlijke druk staan.

Precieze totalen zullen waarschijnlijk nog verschuiven naarmate meer satellietgegevens beschikbaar komen en officiële beoordelingen door het systeem worden verwerkt. Maar zelfs de meest voorzichtige lezing suggereert dat dit een van de kostbaarste episodes voor de Amerikaanse militaire infrastructuur in het Midden-Oosten in decennia is geweest. Wat je politieke standpunt ook is, de financiële realiteit valt moeilijk te betwisten.

Lees het originele artikel op bron.