Operatie Epic Fury: De verbijsterende kosten van verloren militair materieel in Iran

Een dure les in moderne oorlogsvoering

Wanneer je de naam Operatie Epic Fury hoort, verwacht je wellicht een tactisch hoogstandje. Een recent congresrapport suggereert echter dat het vooral een oefening is in hoe je 29 miljard dollar verbrandt terwijl je je eigen materieel in real time ziet verdwijnen. We hebben het over meer dan 40 luchtvaartuigen, waaronder straaljagers, helikopters en drones, die tijdens het conflict met Iran tot schroot zijn gereduceerd of onbruikbaar zijn geworden.

De realiteit van de verliezen

Het gaat niet om een paar verdwaalde drones die uit de lucht vallen. Het rapport schetst een beeld van aanzienlijke slijtage waar belastingbetalers toch echt kritische vragen over zouden moeten stellen. Het verliezen van hoogwaardig militair materieel is nooit goedkoop, maar wanneer de teller op meer dan 40 eenheden staat, gaat het voorbij aan operationeel risico en belanden we in het territorium van strategische blamage.

Het verlies van deze middelen is om een paar redenen zorgwekkend:

• Financiële aderlating: Het prijskaartje van 29 miljard dollar is om van te huilen. Dat is geld dat besteed had kunnen worden aan binnenlandse infrastructuur of, durf ik het te zeggen, echte modernisering in plaats van alleen het vervangen van wat er is opgeblazen.
• Strategische kwetsbaarheid: Wanneer je zoveel luchtvaartuigen verliest, neemt je vermogen om op toekomstige dreigingen te reageren af. Het is niet alsof je even naar de winkel gaat voor een reservevleugel.
• Technologische blootstelling: Elke keer dat een stuk geavanceerde techniek neerstort in vijandelijk gebied, moet je je afvragen welke geheimen er door de tegenstander worden buitgemaakt.

Waarom zouden we ons hier druk om maken?

Voor ons in het Verenigd Koninkrijk is het verleidelijk om dit als een puur Amerikaans hoofdpijndossier te zien. De rimpeleffecten van zo'n enorm verlies aan militair materieel zijn echter wereldwijd voelbaar. Het signaleert een verschuiving in de aard van luchtoorlogvoering. Als drones en oudere straaljagers met dergelijke regelmaat uit de lucht worden gehaald, suggereert dit dat het machtsevenwicht verschuift, of op zijn minst veel duurder wordt om in stand te houden.

We zien het einde van een tijdperk waarin luchtoverwicht een gegeven was. Nu lijkt het een uitputtingsoorlog waarbij de partij met de diepste zakken simpelweg degene is die de meeste speeltjes verliest. Het is een grimmige herinnering dat oorlog niet slechts een politiek meningsverschil is; het is een brute, dure en vaak chaotische logistieke nachtmerrie.

Het oordeel

Is Operatie Epic Fury een succes? Als de graadmeter het in alarmerend tempo verbranden van geld en materieel is, dan ja, dan is het een triomf. Als de graadmeter het behalen van een stabiel en kosteneffectief resultaat is, wijst het bewijs op het tegendeel. We moeten kritisch zijn op deze enorme defensieuitgaven. Wanneer dergelijke rapporten naar buiten komen, zijn het niet zomaar getallen op een pagina; het is een reflectie van falend beleid en een nuchtere blik op de realiteit van moderne gevechten.

Lees het originele artikel op de bron.