Onderhandelingen om de Oorlog met Iran te Beëindigen? Iraniërs Staan Niet Bepaald Klaar met de Champagne

De Amerikaans-Iraanse oorlog duurt nu bijna een maand, Trump beweert dat de gesprekken vlot verlopen, en Iraniërs hebben er wat van te zeggen. Behoorlijk wat zelfs, en ze zijn het lang niet allemaal met elkaar eens.

Op 23 maart 2026 meldde Donald Trump zich op Truth Social om "GOEDE EN PRODUCTIEVE GESPREKKEN" met Iran aan te kondigen. Hij beweerde, zonder onafhankelijke verificatie, dat beide partijen het over 15 punten eens waren geworden. Hij gaf zelfs opdracht om geplande aanvallen op Iraanse energiecentrales vijf dagen uit te stellen, ogenschijnlijk als blijk van goede wil. De Brent-ruwe olie daalde prompt met zo'n 13%, van bijna 114 dollar naar ongeveer 99 dollar per vat. De markten zijn klaarblijkelijk optimistischer dan de mensen die dit daadwerkelijk meemaken.

Teheran Zegt: Absoluut Niet

De reactie van Iran was een klinkende ontkenning. Parlementsvoorzitter Mohammad Bagher Ghalibaf noemde het hele verhaal "nepnieuws" en plaatste op X dat "er geen onderhandelingen met de VS hebben plaatsgevonden." Hij beschuldigde Trump ervan te proberen "de financiële markten en oliemarkten te manipuleren." De woordvoerder van het Iraanse ministerie van Buitenlandse Zaken, Esmaeil Baghaei, nam een iets gematigder toon aan: hij ontkende directe gesprekken, maar erkende dat er via tussenpersonen uit bevriende landen berichten waren ontvangen. Pakistan, Egypte en Turkije fungeren allemaal als postbode in dit diplomatieke verhaal, waarbij de Pakistaanse premier Shehbaz Sharif op 24 maart publiekelijk aanbood om gesprekken te organiseren.

De IRGC, nooit bepaald een toonbeeld van diplomatische terughoudendheid, bestempelde Trump als een "bedrieglijke Amerikaanse president." Wat, ongeacht je politieke overtuiging, erop wijst dat de stemming in Teheran niet bepaald verzoenend is.

Een Land Diep Verdeeld

Hier wordt het pas echt ingewikkeld. Sinds het conflict op 28 februari 2026 begon, zijn Iraniërs verdeeld langs lijnen die veel dieper gaan dan een simpel voor- of tegenstander van oorlog zijn.

Veel Iraniërs die het land zijn ontvlucht, uitten hun opluchting over het uitstel van de aanvallen op energiecentrales. Niemand wil dat zijn familie in het donker zit. Maar een aanzienlijk aantal uitte ook een scherpe zorg: dat een deal tussen Washington en Teheran het huidige regime simpelweg overeind zou houden. Verschillende mensen drongen er bij Trump op aan om helemaal niet met de regering te onderhandelen, en riepen in plaats daarvan op tot steun voor "een landelijke strijd voor vrijheid en democratie."

Aan de andere kant zijn veel Iraniërs simpelweg woedend over de Amerikaans-Israëlische bombardementscampagne. Bijna 350 kinderen zijn tot nu toe omgekomen in het conflict, waarvan meer dan 200 in Iran en meer dan 100 in Libanon. Meer dan een miljoen mensen zijn alleen al in Libanon ontheemd. Als jouw buurt puin is, voelen de fijnere kneepjes van geopolitieke onderhandelingen al snel nogal abstract aan.

Waarom het Wantrouwen zo Diep Zit

Het Iraanse wantrouwen jegens de Amerikaanse onderhandelingsoprechtheid is niet bepaald ongegrond. Nucleaire gesprekken waren eind februari in Genève vorderingen aan het maken, waarbij de Omaanse minister van Buitenlandse Zaken op 27 februari een "doorbraak" aankondigde. De volgende dag voerden de VS en Israël al aanvallen uit op Iran. Eerdere onderhandelingsrondes in juni en oktober werden ook gevolgd door Amerikaanse militaire acties. De voormalige Amerikaanse onderminister van Buitenlandse Zaken Wendy Sherman zei op 24 maart pessimistisch te zijn over een spoedig einde van de oorlog, en merkte op dat Iran als gevolg van het conflict "harder van lijn is geworden, niet minder."

Hassan Ahmadian, hoogleraar aan de Universiteit van Teheran, heeft gesuggereerd dat Trump de gespreksaankondiging gebruikte als gezichtsbesparende manier om zijn ultimatum van 48 uur over de Straat van Hormuz terug te draaien. Een Iraanse bron vertelde CNN dat Washington "toenadering" had gezocht, maar dat het "niets was dat het niveau van volwaardige onderhandelingen had bereikt," en voegde eraan toe dat Iran "bereid is te luisteren als een plan voor een duurzame deal binnen bereik komt." Iran zou nu ook oorlogsschadevergoedingen eisen, een voorwaarde die eerder niet op tafel lag.

Wat Nu Volgt

Er is gesproken over een mogelijke bijeenkomst in Pakistan rond 26 maart, waarbij vicepresident JD Vance mogelijk aanwezig zou zijn. De VS zouden 9 april 2026 als streefdatum hebben gesteld om de oorlog af te ronden. Of die tijdlijn de realiteit zal overleven, moet nog blijken. Voorlopig moeten Iraniërs tegenstrijdige signalen ontcijferen van twee regeringen die het er zelfs niet over eens kunnen worden of ze wel met elkaar praten.

Lees het originele artikel op bron.