Ik heb een warmtepomp en ik ben er dol op. Mijn bankrekening? Minder.

De overheid wil dat we allemaal warmtepompen nemen. De rekenkunde klopt nog niet helemaal.

Laat me eerlijk zijn: ik ben een warmtepomp-bekeerling. Het ding werkt schitterend. Mijn huis is warm, de radiatoren doen hun werk, en ik slaap gerust in de wetenschap dat ik geen fossiele brandstoffen verbrand om mijn tenen warm te houden. Waarom schrijf ik dit dan met een lichte grimas? Omdat mijn portemonnee nog niet helemaal mee is met het enthousiasme.

De Britse overheid zet stevig in op warmtepompen. Er zijn subsidies, stimuleringsmaatregelen en genoeg ministerieel enthousiasme om een klein dorp te verwarmen. De doelstelling is ambitieus: miljoenen installaties tegen 2035 als onderdeel van de bredere netto-nul-strategie. En op papier klinkt het allemaal volmaakt logisch. Vervang je gasketel door een lucht-warmtepomp, verminder drastisch je CO2-uitstoot en rijd mee op de golf van schone energie naar een groenere toekomst.

De werkelijkheid van de gebruikskosten

Hier krijgt de droom een koude douche. Elektriciteit in het Verenigd Koninkrijk blijft per eenheid aanzienlijk duurder dan gas. Een warmtepomp is veel efficiënter dan een ketel en haalt ruwweg drie eenheden warmte uit elke eenheid elektriciteit. Maar zelfs met die slimme truc dalen de gebruikskosten niet automatisch onder wat je zou betalen met een fatsoenlijke gasketel. Voor sommige huishoudens kunnen ze zelfs iets hoger uitvallen.

De aanschafkosten zijn een andere grote horde. Zelfs met de subsidie van het Boiler Upgrade Scheme ben je nog altijd enkele duizenden pond meer kwijt dan bij een vergelijkbare ketelvervanging. Dat is veel gevraagd van gezinnen die al krap zitten door de hoge kosten van levensonderhoud.

Waarom dan toch de overstap?

Omdat de richting van de ontwikkeling duidelijk is. Gasprijzen zijn volatiel en verbonden aan geopolitieke onrust. Elektriciteit wordt steeds vaker opgewekt uit hernieuwbare bronnen, wat betekent dat je warmtepomp elk jaar groener wordt zonder dat je er iets voor hoeft te doen. De overheid staat ook onder druk om energieheffingen te herbalanceren: groene belastingen van de elektriciteitsrekening halen en op gas leggen. Wanneer dat gebeurt, en de meeste analisten verwachten dat het zal gebeuren, sloeg de economie dramatisch door in het voordeel van de warmtepomp.

Dan is er nog het comfortfactor, die niet terugkomt op een spreadsheet. Warmtepompen leveren een gestage, gelijkmatige warmte in plaats van de aan-en-uit-cyclus van een gasketel. Eenmaal gewend, voelt terugkeren aan als het ruilen van een thermostaat voor een kampvuur.

Wat er moet veranderen

Om warmtepompen een echte vanzelfsprekendheid te maken voor gewone huishoudens, moet er een aantal dingen gebeuren:

• Elektriciteitsprijzen moeten dalen ten opzichte van gas. Beleidshervorming van energieheffingen zou enorm helpen.
• Installatiekosten moeten omlaag. Meer opgeleide installateurs en meer concurrentie zullen de prijzen na verloop van tijd drukken.
• Betere publieke voorlichting is essentieel. Te veel mensen denken nog steeds dat warmtepompen alleen werken in nieuwbouw of dat ze vloerverwarming nodig hebben. Geen van beide is waar.

Het oordeel

Als je gemotiveerd bent door duurzaamheid en de aanschafkosten kunt dragen, is een warmtepomp een uitstekend apparaat. Het werkt, het is betrouwbaar en het maakt je woning klaar voor de toekomst. Maar als je hoopt dat het je nu al geld bespaart ten opzichte van een gasketel, zul je waarschijnlijk teleurgesteld zijn. De besparingen komen eraan, maar zijn er nog niet.

De eerlijke conclusie? Warmtepompen zijn een briljante langetermijnweddenschap op een systeem dat ze nog niet helemaal heeft ingehaald. Vroege gebruikers betalen voor het voorrecht om gelijk te hebben voordat de markt het met hen eens is. Of dat bewonderenswaardig of irritant is, hangt af van hoe je je voelt als de energierekening binnenkomt.

Lees het originele artikel op bron.