Het Amerikaanse Huis Stemde over DHS-financiering. De Wachtrijen op Luchthavens Gaan Nergens Naartoe.

Als je de steeds meer kluchtige saga van de shutdown van het Amerikaanse ministerie van Binnenlandse Veiligheid hebt gevolgd, weet je dat het alle kenmerken heeft van een politieke thriller geschreven door iemand die halverwege het plot opgaf. Het Congres kan het niet eens worden over financiering, 50.000 TSA-agenten werken zonder betaling, en de beveiligingswachtrijen op luchthavens kwalificeren nu als uithoudingsevenementen.

Op vrijdagavond keurde het Huis eindelijk zijn eigen noodsfinancieringswet goed met een krappe stemming van 213-203. Geweldig nieuws, op een klein detail na: de Senaat had al zijn koffers gepakt en was vertrokken voor een reces van twee weken. De wet gaat dus precies nergens naartoe, en een heleboel reizigers ook niet.

Hoe We Hier Terecht Zijn Gekomen

De DHS-shutdown begon op 14 februari 2026, wat een nogal onromantisch Valentijnsdagcadeau van het Congres aan het Amerikaanse volk is. Sindsdien screenen zo'n 50.000 eerstelijns TSA-functionarissen je bagage, fouilleren ze je en confisqueren ze je te grote shampooflesjes zonder er ook maar een cent voor te ontvangen.

Het is niet verrassend dat honderden van die functionarissen hebben besloten dat onbetaald werk niets voor hen is en zijn opgestapt. Berichten suggereren dat het aantal de 500 nadert, en eerlijk gezegd is de verrassing dat er niet meer zijn gevolgd. Het absentiecijfer van de TSA is nationaal gestegen tot 11,83%, met sommige luchthavens die veel harder zijn getroffen. JFK in New York draait op een verbazingwekkend absentiecijfer van 33,6%, terwijl Baltimore-Washington International dat overtreft met 37,4%.

Op de luchthaven van Houston zijn slechts een derde tot de helft van de TSA-checkpoints daadwerkelijk operationeel, aldus luchthavendirecteur Jim Szczesniak. Als je van plan bent binnenkort via Houston te vliegen, neem een boek mee. Een lang boek.

Twee Wetsvoorstellen, Nul Oplossingen

Het probleem is niet een gebrek aan wetgevende activiteit. Het is een gebrek aan overeenstemming over hoe die activiteit eruit zou moeten zien.

De Senaat slaagde erin zijn eigen financieringswet goed te keuren in een nachtelijke stemming, maar schrapte doelbewust de financiering voor ICE en delen van de Douane en Grensbescherming. Huis-Republikeinen waren dat, voorspelbaar genoeg, niet van plan te accepteren. Hun tegenwetsvoorstel zou het gehele DHS financieren tot 22 mei, maar het was beladen met eisen, waaronder kiezers-ID-vereisten die door de House Freedom Caucus werden gepusht.

Democraten hebben intussen hun eigen wensenlijstje: het beëindigen van de praktijk waarbij ICE-agenten maskers dragen tijdens operaties, een verbod op raciale profilering en het vereisen van gerechtelijke bevelen. Deze eisen hebben bijzondere urgentie gekregen na de fatale schietpartijen waarbij Renee Good en Alex Pretti door federale agenten werden gedood tijdens operaties in Minneapolis in januari 2026.

Dus beide kamers hebben wetsvoorstellen aangenomen. Geen van beide kamers zal de versie van de ander accepteren. En beide zijn nu met vakantie gegaan. Schitterend.

Trump's Presidentieel Memo: Een Pleister op een Gebroken Been

In een poging de volwassene in de kamer te lijken, ondertekende president Trump een presidentieel memorandum dat DHS-secretaris Markwayne Mullin opdroeg TSA-agenten te betalen, waarbij betalingen al verwacht worden op maandag 30 maart.

Dat klinkt als een oplossing, totdat je je herinnert dat de Amerikaanse grondwet het Congres vrij duidelijk de macht over de beurs geeft. Trump's memo verwees naar noodbevoegdheid en stuurde aan op het gebruik van middelen met "een redelijke en logische nexus met TSA-operaties", wat het soort creatieve juridische taal is dat eerder rechtszaken genereert dan oplossingen.

Het is ook vermeldenswaard dat het getal van 50.000 alleen eerstelijns functionarissen betreft. Het totaal aantal getroffen TSA-medewerkers ligt tussen de 61.000 en 65.000. Ondertussen zijn ICE-agenten ingezet op 14 grote luchthavens om te helpen bij niet-screeningstaken zoals ID-controles en menigtebeheer, wat een zin is die vijf jaar geleden dystopisch zou hebben geklonken.

Wat Er Vervolgens Gebeurt

Op korte termijn? Niet veel. De Senaat heeft reces tot half april, dus elke verzoening tussen de twee wetsvoorstellen is op zijn vroegst weken weg. Het Huis-wetsvoorstel, als het ooit wordt ondertekend, zou DHS slechts tot 22 mei financieren, wat betekent dat we deze hele dans mogelijk over twee maanden opnieuw doen.

Voor reizigers is het praktische advies somber maar simpel: kom belachelijk vroeg aan op de luchthaven, verwacht langere wachtrijen dan normaal, en probeer je frustratie niet af te reageren op de TSA-functionarissen die om de een of andere reden nog steeds gratis komen opdagen.

Voor iedereen anders is dit een meesterklas in hoe politieke brinkmanship echte gevolgen heeft in de wereld. Vijftigduizend mensen krijgen geen betaling. Luchthavens worstelen om te functioneren. En het Congres is met vakantie gegaan.

Democratie in actie, mensen.

Lees het originele artikel op bron.