Gemeentelijke grootverdieners: 320 ambtenaren verdienen inmiddels meer dan de premier

De cijfers waar je koffie van in je verkeerde keelgat schiet

Als je je ooit hebt afgevraagd waar je gemeentebelasting naartoe gaat, dan is hier een aanwijzing: een behoorlijk fors deel ervan belandt in de loonzakjes van ambtenaren die meer verdienen dan de persoon die het hele land bestuurt.

Volgens de Town Hall Rich List 2026 van de TaxPayers' Alliance (TPA) namen maar liefst 320 lokale ambtenaren in het boekjaar 2024-25 meer mee naar huis dan het officiële salaris van Sir Keir Starmer van £172.153. Dat is een stijging van ongeveer een derde ten opzichte van de 238 personen die het jaar daarvoor hetzelfde bereikten.

Laat dat even bezinken. De premier jongleert met internationale diplomatie, de economie en de collectieve woede van de natie over gaten in de weg, terwijl honderden gemeentemedewerkers stilletjes meer opstrijken dan hij.

Recordbrekende salarissen bij de lokale overheid

De cijfers stoppen daar niet. In totaal verdienen nu 4.733 gemeentemedewerkers in het Verenigd Koninkrijk meer dan £100.000 per jaar. Dat is een stijging van 827 ten opzichte van het voorgaande jaar en het hoogste aantal sinds de TPA in 2007 begon met het bijhouden van deze gegevens.

Ondertussen verdienden 1.255 personen minimaal £150.000, 163 meer dan het jaar daarvoor. De trend is duidelijk: salarissen van zes cijfers bij de lokale overheid zijn geen uitzondering meer. Ze zijn bijna een groeimarkt geworden.

De grootverdiener op de lijst was een medewerker van de Staffordshire County Council, die naar verluidt in totaal £457.500 aan beloning ontving. De TPA heeft geen naam, functie of gedetailleerde uitsplitsing van het salaris voor deze persoon vrijgegeven en het cijfer is buiten het rapport zelf niet onafhankelijk geverifieerd. Het is echter vermeldenswaard dat dit niet eens het hoogste gemeentelijke salaris uit het recente verleden is. De eerste plek van vorig jaar ging naar de chief executive van de Glasgow City Council met £567.317, een cijfer dat werd opgeblazen door pensioenkosten in de aanloop naar het pensioen.

Spekken van de eigen zak

John O'Connell, chief executive van de TaxPayers' Alliance, nam geen blad voor de mond in zijn beoordeling.

Gemeentebazen spekken hun eigen zakken terwijl belastingbetalers worstelen met stijgende rekeningen.

Het is krachtige retoriek, precies het soort zin dat zichzelf schrijft voor de voorpagina van een boulevardkrant. Maar voordat we massaal de hooivorken uit de schuur halen, is enige context wel op zijn plaats.

Een woord over de bron

De TPA is een lobbygroep uit Tufton Street die campagne voert voor lagere belastingen en minder overheidsuitgaven. Het is geen neutrale organisatie. Hun jaarlijkse Rich List is ontworpen om verontwaardiging op te wekken, en daar slagen ze elk jaar weer uitstekend in.

Dat gezegd hebbende, de onderliggende data zijn verzameld via verzoeken op basis van de Wet openbaarheid van bestuur en transparantierapporten van gemeenten. Met andere woorden: de ruwe cijfers komen uit officiële bronnen, ook al is de presentatie ervan sterk gekleurd. Je kunt het oneens zijn met het commentaar zonder de cijfers zelf direct te verwerpen.

De andere kant van het verhaal

Verdedigers van hoge gemeentelijke salarissen hebben een punt dat zelden dezelfde aandacht krijgt. Het runnen van een grote lokale overheid is oprecht complex. Grote gemeenten beheren miljardenbudgetten, houden toezicht op duizenden medewerkers en zijn verantwoordelijk voor alles van sociale zorg en huisvesting tot wegen en afvalverwerking.

Het argument luidt als volgt: als je competente mensen aan het roer van deze organisaties wilt, moet je salarissen bieden die kunnen concurreren met de private sector. Een chief executive die een gemeente met een budget van ruim £1 miljard bestuurt, zou in de bedrijfswereld aanzienlijk meer kunnen verdienen. Of je in die logica meegaat, hangt grotendeels af van je eigen standpunten, maar het is geen onredelijk standpunt.

Daarnaast is er de vraag wat deze cijfers precies inhouden. Totale beloningspakketten bevatten vaak pensioenbijdragen, ontslagvergoedingen, achterstallige loonbetalingen en andere eenmalige kosten die het hoofdcijfer opdrijven tot boven het basissalaris. Het cijfer voor Staffordshire zou bijvoorbeeld heel goed elementen kunnen bevatten die verder gaan dan het gewone nettoloon.

Dus, moeten we boos zijn?

Eerlijk gezegd? Een beetje van beide.

Er moet een legitiem gesprek plaatsvinden over loontransparantie en verantwoording bij de lokale overheid. Wanneer de gemeentelijke belastingen blijven stijgen en diensten worden geschrapt, hebben inwoners alle recht om te onderzoeken waar het geld heen gaat. Een stijging van 34% op jaarbasis in het aantal medewerkers dat meer verdient dan de premier, is op zijn minst een reden om de wenkbrauwen te fronsen.

Tegelijkertijd is het reduceren van het debat tot "gemeentemedewerker verdient meer dan de premier" een beetje misleidend. Het salaris van de premier is naar verluidt bescheiden in verhouding tot de rol. Het is al decennia een handige retorische graadmeter precies omdat het in vergelijking met bijna elke goedbetaalde professional schokkend klinkt. Chirurgen, advocaten, ervaren leraren met overuren, ervaren huisartsen: genoeg mensen in de publieke sector verdienen in die categorie, en de meesten misgunnen hen dat niet.

Wat er echt moet veranderen

In plaats van alleen naar de grote getallen te wijzen in de hoop dat verontwaardiging het zware werk doet, is de productievere vraag of gemeenten waar voor hun geld krijgen van hun hogere personeel. Leveren goedbetaalde leidinggevenden betere resultaten voor inwoners? Worden loonbesluiten transparant genomen, met de juiste benchmarks? Worden vertrekregelingen en pensioenextra's verantwoord gebruikt?

Dat zijn moeilijkere vragen om te beantwoorden dan "moeten gemeentemedewerkers meer verdienen dan de premier?", maar ze zijn wel aanzienlijk nuttiger.

De jaarlijkse Rich List van de TPA dient een doel om dit gesprek levend te houden. Of het het debat vooruithelpt of alleen maar dezelfde voorspelbare cyclus van verontwaardiging en defensiviteit genereert, is een tweede.

Voor nu spreken de cijfers voor zich: 320 gemeentemedewerkers die meer verdienen dan het landshoofd, het hoogste aantal grootverdieners ooit geregistreerd en een trendlijn die geen tekenen van afvlakking vertoont. Wat je politieke voorkeur ook is, dat is het waard om in de gaten te houden.

Lees het originele artikel op bron.