Dode Ballen, Levende Hoop: Kan Engeland's Obsessie met Standaardsituaties Echt een Wereldbeker Opleveren?

Het mooie spel? Nee, gewoon inspelen vanuit een hoekschop

Er is iets heerlijk Engels aan het ophangen van je WK-hoop niet aan zijdezachte tiki-taka of verwoestende counters, maar aan de duistere kunst van hoekschoppen, vrije trappen en lange inworpen. Toch staan we hier, en voormalig Engeland-keeper Paul Robinson denkt dat de ploeg van Thomas Tuchel de standaardsituaties kan benutten om in 2026 de wereldtitel te grijpen.

Eerlijk gezegd? Hij heeft wellicht een punt.

De cijfers liegen niet

De Premier League is dit seizoen volledig gek geworden van standaardsituaties. Volgens de BBC is ongeveer 230 van de 845 doelpunten in de competitie gevallen uit dode-balsituaties (exclusief penalty's), wat neerkomt op circa 27%. Dat is gestegen van ongeveer 0,6 standaardsituatiedoelpunten per wedstrijd vorig seizoen naar 0,8 dit seizoen, aldus Sky Sports. De trend is onmiskenbaar.

Leeds United en Tottenham staan gezamenlijk aan de top wat betreft afhankelijkheid van standaardsituaties, met maar liefst 35% van hun doelpunten uit dode-balleveringen. Arsenal blijft niet ver achter en zou naar verluidt ongeveer een derde van zijn doelpunten uit standaardsituaties scoren naarmate de titelstrijd vordert.

En het is Arsenal dat de meeste eer verdient voor het aanwakkeren van deze revolutie. Nicolas Jover, de specialistisch standaardsituatiecoach van de club, heeft hoekschoppen en vrije trappen omgevormd tot een echt aanvalswapen. De Gunners scoorden 16 doelpunten uit hoekschoppen in 29 wedstrijden dit seizoen, waarmee ze het eigen Premier League-record evenaren en nog negen wedstrijden te spelen hebben. De rest van de competitie heeft het opgemerkt: 15 van de 20 eersteklasseclubs beschikken nu over een vaste standaardsituatiecoach. Het geheime wapen van het voetbal is niet langer zo geheim.

De bezorgdienst van Engeland

Hier wordt het interessant voor de Three Lions. De selectie van Tuchel zit vol spelers die in deze situaties uitblinken.

Declan Rice is dit seizoen een van de meest productieve creators in de Premier League, waarbij berichten suggereren dat het merendeel van zijn assists uit standaardsituaties is voortgekomen. Bukayo Saka biedt een andere gevaarlijke optie vanuit de breedte. Beiden zijn vrijwel zeker basisspelers in de Verenigde Staten, Canada en Mexico komende zomer.

Dan is er nog Reece James. De Chelsea-aanvoerder brengt, als hij fit is, een nauwkeurige levering vanaf rechts. Zijn assistcijfers dit seizoen leunen sterk op dode-balsituaties, waardoor hij een waardevolle selectieoptie is, ook al bezorgt zijn blessuregeschiedenis iedereen lichte hartkloppingen.

Aan de ontvangende kant heeft Tuchel geen gebrek aan doelwitten. Dan Burn en Harry Maguire zorgen voor het soort kopbalsterkte dat verdedigers bij hoekschoppen diep ongemakkelijk maakt. Harry Kane en Dominic Calvert-Lewin vormen een echte kopbaldreiging. Het is een krachtige combinatie.

Tuchel is al overtuigd

Dit is ook geen vrijblijvende punditry. Tuchel heeft publiekelijk verklaard dat hij wil dat Engeland lange inworpen, directe leveringen en standaardsituatieroutines als kernonderdeel van hun WK-strategie gebruikt. De man is pragmatisch tot op het bot. Als het bal in het strafschopgebied schieten voetbalwedstrijden oplevert, doet hij dat de hele dag door.

Met Engeland ingedeeld in Groep L naast Kroatie, Ghana en Panama, zijn er meer dan genoeg mogelijkheden om deze routines te verfijnen voor de knock-outronde. En in toernooisvoetbal, waar krappe wedstrijden en behoedzame verdedigingen de norm zijn, kan een goed geoefende standaardsituatie meer waard zijn dan alle bezitsstaten ter wereld.

Het verdict

Zullen standaardsituaties alleen Engeland het wereldkampioenschap bezorgen? Natuurlijk niet. Je hebt nog steeds een functionerend middenveld, een solide defensie en een beetje geluk nodig. Maar als voordeel, een echte X-factor die je onderscheidt van even getalenteerde ploegen? Robinson heeft gelijk. Engeland's kwaliteit bij dode ballen zou het verschil kunnen maken tussen een nieuwe roemrijke mislukking en het doorbreken van die pijnlijke droogte die teruggaat tot 1966.

Soms wordt het mooie spel gewonnen door het lelijke werk schitterend uit te voeren.

Lees het originele artikel op bron.