De Malediven Crashen het Chagoseilandenfeest, en Niemand Weet Wie de Archipel Krijgt

Verloren Paradijs (in Papierwerk)

Als je dacht dat tropische eilandgeschillen voorbehouden waren aan realitytelevisie, denk dan nog eens na. De Malediven hebben het Verenigd Koninkrijk formeel laten weten dat zij het Chagoseilandenverdrag tussen Groot-Brittannië en Mauritius niet erkennen, en het land dreigt met internationale juridische stappen om zijn woorden kracht bij te zetten met iets scherpers dan een verontwaardigde brief.

President Mohamed Muizzu heeft inmiddels twee schriftelijke bezwaren naar Londen gestuurd, het eerste op 8 november 2024 en een ander op 18 januari 2026. Hij belde ook met minister van Buitenlandse Zaken David Lammy op 15 december 2025 om het glashelder te maken: elke overdracht van de Chagosarchipel moet rekening houden met Maldivische belangen. Zo veel voor een rustige kerst.

Wat Is het VK-Mauritius-verdrag?

Hier is de korte versie. Groot-Brittannië heeft de Chagoseilanden in beheer gehad sinds het ze in 1814 via het Verdrag van Parijs van Frankrijk overnam. In 1965 scheidde Londen de archipel van Mauritius, vlak voordat het land onafhankelijkheid kreeg, een stap die het Internationaal Gerechtshof in een baanbrekend advies uit 2019 onrechtmatig verklaarde. De Algemene Vergadering van de VN volgde met een bijna-unaniem stemming van 116 tegen 6 om de VK te verplichten de eilanden terug te geven.

Vooruit naar 2024, en het VK stemde ermee in de soevereiniteit over te dragen aan Mauritius in ruil voor een 99-jarige lease op de militaire basis Diego Garcia, tegen een gemiddelde kostprijs van ongeveer 101 miljoen pond per jaar. De gedetailleerde voorwaarden komen neer op 165 miljoen pond per jaar voor de eerste drie jaar, dalend naar 120 miljoen pond per jaar voor de jaren vier tot dertien, waarbij het totale pakket neerkomt op ongeveer 3,4 miljard pond over de leaseperiode. Dat is veel geld voor een eiland dat de meeste mensen alleen kennen uit spionageromannen.

Wat Hebben de Malediven Hiermee te Maken?

De Chagosarchipel omvat meer dan 60 eilanden verspreid over zeven atolls, ongeveer 500 kilometer ten zuiden van de Malediven. Diego Garcia ligt slechts 500 kilometer van Malé, maar een enorme 2.100 kilometer van Port Louis, Mauritius. De Malediven beweren dat geografische nabijheid hen een sterkere aanspraak geeft, en er is zelfs DNA-bewijs dat aantoont dat moderne Chagossianen Maldivisch erfgoed hebben.

In 2023 deed het Internationaal Tribunaal voor het Recht van de Zee uitspraak over een maritiem grensgeschil tussen Mauritius en de Malediven, waarbij het grotendeels het standpunt van Mauritius ondersteunde. Maar Muizzu pikt het niet. In februari 2026 vertelde hij het Maldivische parlement dat zijn regering de ITLOS-maritieme grens niet langer zou erkennen en overlappende wateren zou opnemen in de Maldivische exclusieve economische zone. De Malediven hebben sindsdien patrouilleboten in betwiste wateren ingezet, wat het diplomatieke equivalent is van je auto dwars voor iemands oprit parkeren.

Om het vuur verder op te stoken, trok Muizzu formeel een brief uit 2022 van de vorige Solih-regering in, die de Mauritiaanse soevereiniteit over Chagos had erkend. Mauritius reageerde door op 27 februari 2026 alle diplomatieke betrekkingen met de Malediven op te schorten.

Ondertussen Heeft Iedereen een Mening

Donald Trump mengde zich in februari 2026 via Truth Social in het debat en noemde het VK-verdrag "een daad van grote domheid", terwijl hij Keir Starmer aandrong het grondgebied niet op te geven. Dit is een opvallende ommezwaai, gezien Trump het verdrag aanvankelijk in april 2025 had goedgekeurd. Het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken heeft van zijn kant formele steun uitgesproken voor het VK-Mauritius-akkoord.

Stephen Doughty, minister van het Britse ministerie van Buitenlandse Zaken, heeft volgehouden dat de soevereiniteit over de Chagoseilanden een bilaterale aangelegenheid is tussen Groot-Brittannië en Mauritius, niet de Malediven. Maar nu het verdrag nog steeds niet is bevestigd in de Britse wetgeving en ogenschijnlijk voor onbepaalde tijd in de wacht staat, is deze saga verre van voorbij.

In een bijzonder dramatische wending landden vier Britse Chagossianen op 16 februari 2026 op Ile du Coin om een permanente nederzetting te stichten zonder toestemming van de overheid, de eerste Chagossianen die op de eilanden wonen sinds de verdrijving in 1971. Als soevereiniteit bezit is, heeft iemand zojuist een zeer gedurfde zet gedaan.

Lees het originele artikel op bron.