Amerika's Nieuwste Raket Vastgelegd op Bewakingscamera's Tijdens Dodelijke Aanval op Iran

Het Nieuwste Speelgoed van het Pentagon Maakt Zijn Debuut

Toen de Verenigde Staten op 28 februari 2026 Operatie Epic Fury lanceerden tegen Iran, brachten ze iets nieuws mee. Defensie-analisten hebben nu bevestigd dat beelden uit de zuidelijke Iraanse stad Lamerd wat lijkt te zijn op de Precision Strike Missile (PrSM) van Amerika in actie vastlegden, wat het gevechtsdeel van het wapen markeert.

De identificatie werd gemaakt door analisten van Janes en McKenzie Intelligence Services, die bewakingscamerabeelden van de aanval onderzochten. Voor wie er niet bekend mee is: de PrSM is de opvolger van het verouderende ATACMS-raketsysteem (dat waarmee Oekraïne Russische doelen heeft beschoten). Gebouwd door Lockheed Martin, in dienst genomen in december 2023, met een bereik van maar liefst 500 km (310 mijl) vergeleken met de 300 km (186 mijl) van ATACMS, en afgevuurd vanaf hetzelfde HIMARS-platform dat een begrip werd tijdens het conflict in Oekraïne.

Wat Er Gebeurde in Lamerd

De aanvallen troffen de stad Lamerd, thuis aan ongeveer 30.000 mensen, op de eerste dag van de oorlog. Twee inslagen raakten gebouwen op ongeveer 300 meter van elkaar, waaronder woongebouwen en een sporthal. Volgens Iraanse staatsmedia kwamen minstens 21 mensen om het leven, hoewel andere berichten het aantal op 17 tot 21 stellen, afhankelijk van wanneer de telling werd gemaakt. Onder de slachtoffers bevonden zich naar verluidt een tweejarig kind en de twaalf jaar oude Elham Zaeri.

Het beoogde doelwit was mogelijk een IRGC-faciliteit (Islamitische Revolutionaire Garde) die zich naar verluidt nabij de sporthal bevond, hoewel dit niet onafhankelijk is bevestigd. CENTCOM heeft erkend PrSM te hebben gebruikt tijdens de bredere campagne, maar heeft geen specifieke reactie gegeven op de aanvallen in Lamerd.

Een Grimmig Patroon

De aanval op Lamerd vond slechts enkele uren na de veel dodelijkere aanslag op een school in Minab plaats, waarbij aanvankelijk minstens 168 mensen omkwamen, een aantal dat later werd bijgesteld naar meer dan 175 toen de bergingswerkzaamheden voortduurden tot 4 maart. Ongeveer 110 van de slachtoffers waren kinderen. Amerikaans minister van Defensie Pete Hegseth heeft gezegd dat het incident in Minab "onder onderzoek" staat.

Om het ronduit te zeggen: de eerste dag van deze oorlog was catastrofaal voor Iraanse burgers.

Geschiedenis Schrijven, Persconferentie voor Persconferentie

Tijdens een Pentagon-persbijeenkomst op 13 maart beschreef generaal Dan Caine, voorzitter van de Joint Chiefs, de inzet van de PrSM als "geschiedenis schrijven." Het is uiteraard een kwestie van perspectief of dat de soort geschiedenis is die iemand zou moeten vieren. Het raket heeft zeker zijn technische functie vervuld. Of het treffen van een sporthal in een stad van 30.000 mensen als precisiebombardement kwalificeert, is een vraag die het Pentagon minder gretig lijkt te beantwoorden.

De Zaken Gaan Goed

Als er nog twijfel bestond over het vermogen van het militair-industrieel complex om op het juiste moment te handelen, dan maakte Lockheed Martin daar op 25 maart 2026 een einde aan door een overeenkomst te ondertekenen om de PrSM-productie te verviervoudigen. De deal bouwt voort op een contract van 4,9 miljard dollar, en gezien het feit dat de VS naar verluidt in slechts de eerste 16 dagen van het conflict een geschatte 320 PrSM- en ATACMS-raketten hebben afgevuurd (bijna de helft van de gecombineerde voorraad), is de dringendheid van de herbevoorrading nauwelijks verrassend.

Niets verkoopt een wapensysteem zo goed als een live demonstratie, zo lijkt het.

Het Grotere Geheel

De identificatie van de PrSM via open-source analyse benadrukt hoe moeilijk het voor legers is geworden om hun materiaalkeuzes stil te houden. Tussen bewakingscamera's, satellietbeelden en een wereldwijde gemeenschap van zeer toegewijde defensie-analisten is de oorlogsmist dunner dan ooit.

Wat aanzienlijk wazig blijft, is de verantwoording. Wanneer precisieraketten burgergebieden treffen en de reactie een persconferentie over het schrijven van geschiedenis is, wordt de kloof tussen capaciteit en verantwoordelijkheid onmogelijk te negeren.

Lees het originele artikel op bron.